Wyspa Praslin jest domem dla ptaka, którego nie znajdziesz nigdzie indziej na świecie. Czarna papuga seszelska (Coracopsis barklyi), lokalnie znany jako kato nwar w języku kreolskim, jest ostatnim żyjącym gatunkiem papugi na całym archipelagu Seszeli. Jest to również ptak narodowy, tytuł, który ma prawdziwą wagę na wyspie, gdzie ochrona przyrody nie jest sloganem, ale sposobem na życie.
Pomimo swojej nazwy, papuga ta nie jest tak naprawdę czarna. Jej upierzenie jest stonowane, szaro-brązowe, bliższe ciemnej kawie niż węglowi, a jej dziób zmienia odcień na jaśniejszy w okresie lęgowym. Przy około 30 centymetrach długości i populacji szacowanej na 520 do 900 osób w 2013 r. Oryx badanie, chociaż Nature Seychelles obecnie podaje tę liczbę bliżej 730 do 1,170, Ten narodowy ptak znajduje się na krawędzi między przetrwaniem a bezbronnością.
Właśnie ta kruchość sprawia, że warto o nim wiedzieć. Niezależnie od tego, czy jesteś ptasiarzem planującym wycieczkę na Praslin, entuzjastą dzikiej przyrody, czy po prostu kimś, kto natknął się na ten artykuł z ciekawości, W tej papudze jest o wiele więcej niż jej kolor.. W kolejnych rozdziałach dowiesz się, co sprawia, że czarna papuga z Seszeli jest tak wyjątkowa, gdzie żyje, co jej zagraża i jak można ją spotkać na wolności.
Czym jest czarna papuga seszelska?
Przez dziesięciolecia naukowcy traktowali czarną papugę seszelską jako kolejną wersję papugi wazeliniarskiej z Madagaskaru. Zmieniło się to w 2014 roku, kiedy BirdLife International Oficjalnie uznano go za odrębny gatunek na podstawie pięcioletnich badań genetycznych i ekologicznych. Dziś jest to jeden z 13 endemicznych gatunków ptaków na Seszelach i jedyną papugą wśród nich.
Klasyfikacja naukowa i taksonomia
Czarna papuga seszelska należy do rodzaju Coracopsis, to niewielka grupa papug występująca wyłącznie w zachodniej części Oceanu Indyjskiego. Jej nazwa naukowa, Coracopsis barklyi, został pierwotnie przypisany w 1867 roku, ale przez większość swojej udokumentowanej historii ptak był klasyfikowany jako podgatunek Coracopsis nigra, Papuga wazeliniarska pochodzi z Madagaskaru i Komorów.
To, co zmieniło obraz sytuacji, to połączenie analizy DNA i badań terenowych prowadzonych przez naukowców z Durrell Institute of Conservation and Ecology (DICE) w Wielkiej Brytanii, we współpracy z Seychelles Islands Foundation. Jak donosi Seszelska Agencja Informacyjna, Ustalenia genetyczne wykazały, że populacja Praslin była izolowana wystarczająco długo, aby rozwinąć odrębne cechy morfologiczne, ekologiczne i behawioralne. Innymi słowy, nie była to regionalna odmiana papugi madagaskarskiej. To był jego własny gatunek.
Jak rozpoznać czarną papugę seszelską?
Dostrzeżenie tego ptaka to jedno. Prawidłowe rozpoznanie to już inna sprawa, Zwłaszcza, że jego nazwa jest nieco myląca. Czarna papuga seszelska nie jest wcale czarna, ale raczej blado-szaro-brązowa, zauważalnie jaśniejsza niż jej malgascy krewni. Dorosłe osobniki mierzą ok. 30 centymetrów od głowy do ogona, co czyni je mniejszymi od 35-centymetrowej papugi wazeliniarskiej.
Kilka cech ułatwia identyfikację w terenie. Dziób, zwykle ciemny, staje się jaśniejszy w okresie lęgowym, który trwa od Mniej więcej od października do marca. A jeśli jesteś wystarczająco blisko, aby go usłyszeć, trudno go przeoczyć, seria melodyjnych, przypominających flet gwizdów zupełnie różni się od ostrzejszych tonów innych papug wazów. Jak zauważył Konto gatunków eBird, Ptak ten może być czasami mylony z drapieżnikiem w locie ze względu na swoją sylwetkę, ale całkowicie ciemne upierzenie odróżnia go od wszystkich ptaków drapieżnych w regionie.
Gdzie żyje czarna papuga seszelska?
Zasięg występowania czarnej papugi seszelskiej jest jednym z najbardziej ograniczonych spośród wszystkich gatunków papug na świecie. Cała jej populacja żyje na Praslin, Jest to druga co do wielkości wyspa archipelagu Seszeli i tylko sporadycznie można ją zobaczyć na sąsiednich wyspach. wyspa Curieuse. Ten niewielki zasięg geograficzny sprawia, że zrozumienie jego siedliska jest nie tylko interesujące, ale ma kluczowe znaczenie dla jego przetrwania.
Wyspa Praslin i dolina Vallée de Mai
Głównym obszarem lęgowym czarnej papugi seszelskiej jest Rezerwat przyrody Vallée de Mai, to 19,5-hektarowy skrawek starożytnego lasu palmowego w samym sercu Praslin. To nie jest zwykły las. Został on wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO, wpisany na listę UNESCO w 1983 roku i jeden z najmniejszych obiektów przyrodniczych na tej liście.. Jest to również jedyne miejsce na Seszelach, gdzie wszystkie sześć endemicznych gatunków palm rośnie razem.
Dlaczego ma to znaczenie? Ponieważ papuga zależy od tych palm zarówno pod względem pożywienia, jak i schronienia. Ponieważ Fundacja Wysp Seszelskich (SIF) wyjaśnia, że gatunek ten jest “całkowicie zależny od Vallée de Mai i otaczających go lasów palmowych”. Ptaki te gniazdują głównie w starych dziuplach coco de mer palms (Lodoicea maldivica), tego samego drzewa słynącego z produkcji największych nasion na Ziemi, choć wykorzystują również inne gatunki drzew, takie jak Albizia, a także sztuczne budki lęgowe. Poza samą Vallée de Mai, aktywność hodowlana rozciąga się również na Fond Peper, w obrębie Park Narodowy Praslin, i do Rezerwat przyrody Fond Ferdinand po zachodniej stronie wyspy. Według Seszelska Agencja Informacyjna, Badania SIF konsekwentnie rejestrują obserwacje papug we wszystkich trzech obszarach.
Zasięg siedliska poza Praslin
Chociaż Praslin jest miejscem, w którym ta endemiczna papuga rozmnaża się i żeruje, nie pozostaje ona przez cały czas ograniczona do baldachimu lasu. Ptaki regularnie schodzą na niższe wysokości i mogą pojawiać się w zaskakująco swobodnych miejscach, od przybrzeżnych zarośli po drzewa owocowe w hotelowych ogrodach i na wiejskich podwórkach. Jeśli zatrzymasz się gdzieś na Praslin z drzewami mango lub papai w pobliżu, istnieje realna szansa, że usłyszysz ten charakterystyczny gwizd, zanim jeszcze zobaczysz ptaka.
Następnie jest Curieuse, mała wyspa położona zaledwie kilometr na północ od Praslin. Seszelska czarna papuga jest tam rejestrowana od 1988 roku, ale dane mówią jasno: na Curieuse nie ma potwierdzonej hodowli. Jak zauważono w Oryx badanie przeprowadzone przez Cambridge University Press, W ciągu czterech dni badań terenowych na wyspie nie wykryto żadnych osobników.
Ptaki prawdopodobnie latają między dwiema wyspami, aby żerować, ale Praslin pozostaje jedynym potwierdzonym domem.
Warto zauważyć: w tym samym badaniu zalecono Silhouette Island jako potencjalne miejsce do utworzenia populacji rezerwowej, siatki bezpieczeństwa na wypadek katastrofy zagrażającej siedliskom Praslin.
Zachowanie, dieta i hodowla
Czarna papuga seszelska nie jest krzykliwym ptakiem, i nie zachowuje się jak jeden z nich. Jest wokalny, ale melodyjny w porównaniu do swoich krewnych, ogólnie ostrożny, ale nie płochliwy i najbardziej aktywny wczesnym rankiem i późnym popołudniem. Mimo to jego nawyki żywieniowe i lęgowe ujawniają gatunek głęboko związany z otaczającym go lasem.
Co je czarna papuga seszelska?
Jest to ptak, który odżywia się szeroko, ale skłania się ku lokalności. A badanie ekologii żywienia opublikowane w Struś stwierdzono, że czarna papuga seszelska żywi się co najmniej 53 gatunki roślin z 28 rodzin, przy czym 58% zaobserwowanych przypadków żerowania dotyczyło roślin endemicznych lub rodzimych. Miąższ owoców stanowi największą część diety, a następnie nasiona i pąki, z okazjonalnymi skubnięciami liści, kory, a nawet owadów łuskowych. Wśród kluczowych źródeł pożywienia znajdują się endemiczne palmy, takie jak Verschaffeltia splendida i Phoenicophorium borsigianum, wraz z kwiatami coco de mer. Ptaki nie są jednak tradycjonalistami. Około 39% ich diety pochodzi z gatunków introdukowanych, w tym mango, papai, guawy i bilimbi. Nawiasem mówiąc, ten zwyczaj napadania na drzewa owocowe w ogrodach i gospodarstwach jest częścią tego, na co polowano w przeszłości. Jak Przyroda Seszeli Warto zauważyć, że papuga ta była niegdyś znacznie bardziej rozpowszechniona, ale została wytępiona na innych wyspach właśnie z powodu jej upodobania do owoców uprawnych.
Sezon lęgowy i zwyczaje lęgowe
Lęgi trwają od mniej więcej października do marca, a składanie jaj koncentruje się w listopadzie i grudniu. Czarna papuga seszelska jest monogamiczna i wyprowadza jeden lęg w sezonie, składając od jednego do trzech białych jaj w głębokich dziuplach drzew, zazwyczaj od trzech do dziewięciu metrów nad ziemią. Samica inkubuje samotnie przez 14 do 18 dni, a pisklęta wykluwają się pokryte białym puchem.
Dostępność miejsc lęgowych jest prawdziwym wąskim gardłem dla tego gatunku. Preferowane dziuple znajdują się w starych palmach coco de mer, drzewach Albizia, a czasami w pniach Pandanus, ale są to ograniczone zasoby. Aby pomóc zlikwidować tę lukę, Fundacja Wysp Seszelskich wprowadziła sztuczne budki lęgowe, które papugi zaakceptowały i z powodzeniem wykorzystują. W każdym sezonie lęgowym Zespół badawczy SIF monitoruje znane miejsca gniazdowania w Vallée de Mai, Fond Peper i Fond Ferdinand, sprawdzając dziuple, licząc jaja i śledząc postępy piskląt tydzień po tygodniu.
Czy czarna papuga seszelska jest zagrożona?
Krótka odpowiedź brzmi: tak, choć nie w sposób, w jaki większość ludzi zakłada. Papuga ta nie jest na skraju natychmiastowego wyginięcia, ale jej liczebność jest na tyle mała, że pojedyncza katastrofa może zmienić ten obraz z dnia na dzień.
Status populacji i ochrona prawna
Obecnie IUCN klasyfikuje czarną papugę seszelską jako narażoną na wyginięcie, status ten uzyskał po uznaniu go za odrębny gatunek w 2014 r.. Zgodnie z Seszelska Agencja Informacyjna, Najnowsze szacunki SIF wskazują na populację między 1 096 i 1 742 osobników, co stanowi znaczny wzrost w porównaniu z zakresem 520-900 odnotowanym w 2013 r.. Wydaje się, że populacja jest stabilna lub powoli rośnie, co jest zachęcające, ale liczba ta nadal kwalifikuje się jako niewielka według globalnych standardów ochrony.
Ochrona prawna tego gatunku obowiązuje od 1966 roku, na długo przed ustaleniem jego taksonomii. Endemiczne palmy, które są niezbędne do przetrwania papugi, są chronione od 1991 roku. Vallée de Mai została wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO w 1983 roku, a szerszy Park Narodowy Praslin został utworzony w 1979 roku. W praktyce polowanie, chwytanie lub nękanie tego gatunku jest nielegalne, a za jego naruszenie grożą grzywny i kara pozbawienia wolności.
Główne zagrożenia i podejmowane działania
Nawet przy ochronie prawnej, czarna papuga seszelska stoi w obliczu listy zagrożeń, które byłyby poważne dla każdego gatunku, nie mówiąc już o jednym ograniczonym do jednej wyspy. Największe bieżące zagrożenia obejmują:
- Drapieżnictwo gniazdowe przez wprowadzone szczury, zdziczałe koty i indyjskie ptaki mynah
- Choroba dzioba i piór psittacine (PBFD), infekcja wirusowa, która może rozprzestrzeniać się od introdukowanych gatunków papug
- Pożary lasów, które w przeszłości niszczyły wysokiej jakości siedliska lęgowe mniej więcej raz na dekadę
- Kłusownictwo Coco de mer, która usuwa drzewa, na których papugi zakładają gniazda
- Niska różnorodność genetyczna, z badanie opublikowane przez Brytyjski Związek Ornitologów wykazując, że efektywna populacja lęgowa spadła z 864 w 1878 r. do zaledwie sześciu w 2011 r.
Pozytywne jest to, że działania ochronne są aktywne i dobrze ukierunkowane. SIF monitoruje gniazda co tydzień podczas każdego sezonu lęgowego, a sztuczne budki lęgowe zostały zainstalowane, aby zrównoważyć niedobór naturalnych miejsc. Inwazyjna papużka falista, która stwarzała poważne ryzyko przenoszenia PBFD, została całkowicie wyeliminowana z terenu SIF. Mahé. Jak wspomnieliśmy wcześniej, trwają dyskusje na temat ustanowienia zapasowej populacji na wyspie Silhouette jako długoterminowego zabezpieczenia dla tego gatunku.
Jak zobaczyć czarną papugę seszelską na wolności?
Wiedza o czarnej papudze seszelskiej to jedno. Faktyczne zobaczenie jednego z nich wymaga trochę planowania, ale znacznie mniej niż można by się spodziewać. Ptaki te nie są tak nieuchwytne, jak sugeruje ich status ochronny, a przy odpowiednim czasie i lokalizacji Twoje szanse są solidne.
Najlepszy czas i miejsca do obserwacji ptaków na Praslin
Vallée de Mai jest oczywistym punktem wyjścia i nie bez powodu. To tutaj żyje i rozmnaża się największa koncentracja seszelskich papug czarnych. Wizyty wcześnie rano lub późnym popołudniem dają najlepsze szanse, ponieważ ptaki są najbardziej aktywne w tych godzinach, a rezerwat jest również mniej zatłoczony grupami wycieczkowymi. Jedna przydatna wskazówka od Komitet Rekordów Ptaków SeszeliZatrzymaj się w pobliżu wejścia i sprawdź wysokie drzewa wzdłuż drogi, gdzie często można zobaczyć papugi przylatujące i odlatujące z doliny.
Wewnątrz rezerwatu gęsty baldachim oznacza, że prawdopodobnie usłyszysz ptaki, zanim je zauważysz. Udaj się do oznaczonego punktu widokowego na szlaku, gdzie widok ponad linią drzew daje znacznie większe szanse na obserwację. Za Vallée de Mai warto odwiedzić także rezerwat przyrody Fond Ferdinand, gdzie jest mniej odwiedzających i podobne siedlisko lasu palmowego. Nie należy też całkowicie pomijać nizin. Jak wspomnieliśmy wcześniej, Papugi regularnie pojawiają się w ogrodach i na drzewach owocowych na całej wyspie, więc miej uszy nastawione na gwizd przypominający flet, nawet jeśli nie jesteś aktywnym ptakiem.
Gdzie się zatrzymać odwiedzając Praslin
Praslin oferuje szereg opcji zakwaterowania, od pensjonatów po wysokiej klasy kurorty, a pobyt na wyspie zapewnia największą elastyczność podczas porannych wizyt w Vallée de Mai. Niemniej jednak, wielu podróżnych decyduje się na bazowanie na Mahé, głównej wyspie, i odwiedzenie Praslin jako jednodniową wycieczkę lub krótką wycieczkę. Obie wyspy oddalone są od siebie o około 45 kilometrów, a łączy je 15-minutowy lot liniami Air Seychelles lub około godzina rejsu promem.
Jeśli zatrzymujesz się na Mahé, STORY Seszele na Plaża Beau Vallon jest praktyczną bazą wypadową. Ten ośrodek z certyfikatem ekologicznym znajduje się około 30 minut od międzynarodowego lotniska na Seszelach i 10 minut od centrum Seszeli. Victoria, Dzięki temu łatwo jest zorganizować prom lub lot na Praslin bez tracenia połowy dnia na tranzyt. Warto również zauważyć, że Mahé ma swoją własną atrakcję dla miłośników przyrody, z Park Narodowy Morne Seychellois zaledwie pięć minut od ośrodka, więc wycieczka zbudowana wokół Czarnej Papugi Seszeli może z łatwością zostać włączona do szerszej trasy dzikiej przyrody na obu wyspach.
Ptak, którego warto znać i chronić
Teraz, gdy dotarłeś do końca tego przewodnika, jedna rzecz powinna być jasna: ta papuga nie jest kolejnym tropikalnym ptakiem na liście kontrolnej. To ostatnia ocalała papuga na całym archipelagu, symbol narodowy ograniczony do skrawka starożytnego lasu mniejszego niż większość parków miejskich i gatunek, którego przetrwanie wciąż zależy od pracy garstki oddanych ludzi.
Niezależnie od tego, czy odwiedzisz Praslin, aby zobaczyć to na własne oczy, czy po prostu przekażesz tę wiedzę dalej, ważne jest, aby świadomość stale rosła. Liczby rosną, ochrona działa, ale nic z tego nie utrzyma się bez uwagi. A jeśli istnieje jeden gatunek, który udowadnia, jak wiele może zależeć od jednej wyspy i odpowiednich wysiłków we właściwym czasie, to jest to czarna papuga z Seszeli.
